شيخ حسين انصاريان

233

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

[ « 18 » اللَّهُمَّ فَارْحَمْ وَحْدَتِي بَيْنَ يَدَيْكَ وَ وَجِيبَ قَلْبِي مِنْ خَشْيَتِكَ وَ اضْطِرَابَ أَرْكَانِي مِنْ هَيْبَتِكَ « 19 » فَقَدْ أَقَامَتْنِي - يَا رَبِّ - ذُنُوبِي مَقَامَ الْخِزْيِ بِفِنَائِكَ فَإِنْ سَكَتُّ لَمْ يَنْطِقْ عَنِّي أَحَدٌ وَ إِنْ شَفَعْتُ فَلَسْتُ بِأَهْلِ الشَّفَاعَةِ « 20 » اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ شَفِّعْ فِي خَطَايَايَ كَرَمَكَ وَ عُدْ عَلَى سَيِّئَاتِي بِعَفْوِكَ وَ لَا تَجْزِنِي جَزَائِي مِنْ عُقُوبَتِكَ وَ ابْسُطْ عَلَيَّ طَوْلَكَ وَ جَلِّلْنِي بِسِتْرِكَ وَ افْعَلْ بِي فِعْلَ عَزِيزٍ تَضَرَّعَ إِلَيْهِ عَبْدٌ ذَلِيلٌ فَرَحِمَهُ أَوْ غَنِيٍّ تَعَرَّضَ لَهُ عَبْدٌ فَقِيرٌ فَنَعَشَهُ ] خدايا ! تنهاييم را در برابرت ، و تپيدن دلم را از ترست ، و لرزهء اندامم را از هيبتت رحم كن . اى پروردگارم ! محققاً گناهانم مرا در آستانت در مقام خوارى و رسوايى برپا داشته ؛ پس اگر سكوت كنم ، كسى از جانب من سخن نمىگويد ، و اگر از خود شفاعت كنم ، شايستهء شفاعت نيستم . خدايا ! بر محمد و آلش درود فرست ، و كرم و بزرگواريت را نسبت به خطاهايم ، شفيع من قرار ده ، و با عفوت بر زشتىهاى من تفضّل فرما ، و به پاداشى كه از كيفرت سزاوار آنم پاداشم مده ، و دامان احسانت را بر من بگستران ، و مرا به پردهء پوششت بپوشان ، و با من رفتار كن ؛ رفتار نيرومندى كه بندهء خوارى ، پيش او به زارى برخاسته ، و او بر آن بندهء خوار رحمت آورده ، يا